Laurowiśnia wschodnia 'Herbergii'
Prunus laurocerasus 'Herbergii'
Laurowiśnia o wąskim, wzniesionym pokroju – idealna na smukłe żywopłoty i do mniejszych ogrodów, gdzie szeroka 'Rotundifolia' się nie zmieści. Węższe, ciemnozielone, błyszczące liście, dobra mrozoodporność i bonus: białe, pachnące kwiaty pojawiają się w maju i często wracają jesienią.
- Wysokość20-30cm
- StanowiskoPółcień / Cień / Słońce
- PodlewanieUmiarkowane, regularne. Pierwsze 2–3 lata po posadzeniu 1–2 razy w tygodniu, głęboko. Lubi podwyższoną wilgotność. Późną jesienią obfite podlanie przed mrozami – zimozielone liście tracą wodę także zimą.
- Hartownośćobra, jak na laurowiśnię – uznawana za jedną z odporniejszych odmian (część źródeł podaje nawet do ok. -25°C). Mimo to młode rośliny przez pierwsze 2–3 zimy warto okryć agrowłókniną, zwłaszcza w chłodniejszych rejonach i w miejscach narażonych na mroźne wiatry.
Dodaj, a powiadomimy Cię e-mailem, gdy wróci na stan.
Darmowa dostawa od 299 zł
- Produkowane w Polsce
- Bezpieczne pakowanie
- Rośliny zgodne z wymaganiami PIORIN
- Wsparcie po zakupie
Opis
Masz wąską działkę albo mało miejsca przy ogrodzeniu, a marzysz o zimozielonym żywopłocie z laurowiśni? 'Herbergii' jest właśnie po to. To odmiana o smukłym, wzniesionym, niemal kolumnowym pokroju – rośnie raczej w górę niż na boki (szerokość zaledwie ok. 1–1,5 m), więc tworzy zwartą, zieloną ścianę tam, gdzie szeroka 'Rotundifolia' by się nie zmieściła. Liście ma węższe i wydłużone, ciemnozielone i błyszczące – elegancko, gęsto i przez cały rok. W maju krzew obsypuje się białymi, pachnącymi kłosami kwiatów, które wabią pszczoły, a we wrześniu często serwuje bis – powtórne kwitnienie, co wśród laurowiśni jest miłą rzadkością. Drugi mocny argument to mrozoodporność – 'Herbergii' uchodzi za jedną z twardszych odmian, więc sprawdzi się także tam, gdzie delikatniejsze laurowiśnie mają pod górkę. Jak cały gatunek najlepiej czuje się w półcieniu i cieniu, w żyznej, przepuszczalnej glebie i miejscu osłoniętym od mroźnych wiatrów. Pamiętaj tylko, że liście i owoce są trujące – to roślina ozdobna, nie jadalna – a młode okazy w pierwszych zimach warto okryć, zanim się dobrze zakorzenią. Jeśli szukasz laurowiśni „na wąsko", odpornej i z bonusem jesiennego kwitnienia – 'Herbergii' jest strzałem w dziesiątkę.
Pielęgnacja w skrócie
Wiosna (kwiecień–maj) to czas, w którym roślina budzi się do życia – i moment na pierwszą porządną kontrolę po zimie. Przejrzyj krzew i wytnij ewentualne pędy, które przemarzły lub przesuszyły się od mroźnych wiatrów; laurowiśnia świetnie się regeneruje, więc nawet po trudniejszej zimie szybko nadrobi straty. Wtedy też podaj pierwszą dawkę nawozu do roślin zimozielonych, który da jej paliwo na cały sezon wzrostu, a glebę wokół przykryj warstwą kory. Ściółkowanie to drobna czynność o dużym znaczeniu – utrzymuje wilgoć, ogranicza chwasty i chroni płytkie korzenie przed przegrzaniem. W czerwcu, zaraz po przekwitnięciu, przychodzi pora na główne cięcie formujące. To najlepszy moment, żeby nadać żywopłotowi czysty kształt – roślina zdążyła już zakwitnąć, a do końca sezonu ma mnóstwo czasu, by wypuścić nowe, zdrowe przyrosty. Pamiętaj, żeby ciąć sekatorem, nie nożycami elektrycznymi: duże liście przepołowione ostrzem brzydko brązowieją na brzegach. Latem laurowiśnia jest mało wymagająca, ale w czasie upałów i suszy warto ją wesprzeć obfitym podlewaniem – lepiej rzadziej, a głęboko, niż codziennie po trochu. Jeśli zauważysz, że gdzieś żywopłot stracił równą linię, do końca sierpnia możesz wykonać delikatną korektę cięcia. Później już go nie tnij – nowe pędy muszą zdążyć zdrewnieć przed zimą. Wrzesień to przyjemny bonus tej odmiany: 'Herbergii' często kwitnie po raz drugi. To czas, żeby po prostu cieszyć się widokiem – odpuść sobie wtedy intensywne cięcie, by nie pozbawić się tego jesiennego pokazu. Jesienią (październik–listopad) przygotuj roślinę do zimy. Zamiast azotu podaj nawóz potasowy, który wzmacnia tkanki i wyraźnie poprawia odporność na mróz. Tuż przed nadejściem przymrozków obficie podlej krzew – zimozielone liście tracą wodę także zimą, a dobrze nawodniona roślina znosi mróz znacznie lepiej. Na koniec uzupełnij ściółkę, która ochroni korzenie przed przemarznięciem. Zimą, zwłaszcza w pierwszych dwóch–trzech latach po posadzeniu, miej oko na prognozę. Przy zapowiadanych silnych mrozach i wysuszających wiatrach okryj młode rośliny agrowłókniną. To prosty zabieg, który daje im spokojnie się zakorzenić i przetrwać najtrudniejszy okres – a 'Herbergii' i tak należy do twardszych laurowiśni, więc z czasem poradzi sobie sama.
Sadzenie
Rozstaw: Żywopłot: 55–70 cm (1–2 szt. na metr bieżący). Dzięki wąskiemu pokrojowi można sadzić ciaśniej niż szerokie odmiany. Pojedynczo: 1–1,5 m.. Najlepszy sezon: Sadzenie z pojemnika przez cały sezon (III–XI), optymalnie wiosna (IV–V) lub wczesna jesień (IX–X). Sadzonki z gruntu (kopane) dostępne tylko poza okresem wegetacji – wiosną i jesienią..
Dostawa
Kurier lub Paleta
Najlepiej sprawdza się jako
- wąski żywopłot formowany
- żywopłot w małym ogrodzie
- osłona od sąsiadów przy ograniczonym miejscu
- nasadzenia przy ścianach i ogrodzeniach
- cieniste zakątki
- ogród miejski
- kolumnowy akcent w rabacie
Specyfikacja
Sylwetka i wzrost
- Docelowa wysokość
- Zwykle 1,5–2,5 m, w sprzyjających warunkach wyżej. Szerokość tylko ok. 1–1,5 m – to jej znak rozpoznawczy.
- Tempo wzrostu
- Umiarkowane – ok. 20–30 cm rocznie.
- Rozstaw sadzenia
- Żywopłot: 55–70 cm (1–2 szt. na metr bieżący). Dzięki wąskiemu pokrojowi można sadzić ciaśniej niż szerokie odmiany. Pojedynczo: 1–1,5 m.
Wymagania i warunki
- Stanowisko
- Półcień, Cień, Słońce
- Podlewanie
- Umiarkowane, regularne. Pierwsze 2–3 lata po posadzeniu 1–2 razy w tygodniu, głęboko. Lubi podwyższoną wilgotność. Późną jesienią obfite podlanie przed mrozami – zimozielone liście tracą wodę także zimą.
- Gleba
- Przeciętna, Wilgotna (żyzna, próchnicza, przepuszczalna)
- Odczyn pH
- Tolerancyjna; preferuje obojętny do lekko zasadowego, znosi też lekko kwaśny (ok. 6,0–7,5).
- Sezon sadzenia
- Sadzenie z pojemnika przez cały sezon (III–XI), optymalnie wiosna (IV–V) lub wczesna jesień (IX–X). Sadzonki z gruntu (kopane) dostępne tylko poza okresem wegetacji – wiosną i jesienią.
- Mrozoodporność
- obra, jak na laurowiśnię – uznawana za jedną z odporniejszych odmian (część źródeł podaje nawet do ok. -25°C). Mimo to młode rośliny przez pierwsze 2–3 zimy warto okryć agrowłókniną, zwłaszcza w chłodniejszych rejonach i w miejscach narażonych na mroźne wiatry.
- Kwitnienie / owoce
- Maj: białe, drobne, pachnące, miododajne kwiaty w wyprostowanych gronach. Charakterystyczne dla odmiany – często powtarza kwitnienie we wrześniu. Owoce drobne, kuliste, granatowoczarne (w naszym klimacie zawiązują się rzadko). Uwaga: liście i owoce trujące dla ludzi i zwierząt.
- Odporność
- Atuty to wąski pokrój i podwyższona mrozoodporność. Jak każda laurowiśnia może chorować na dziurkowatość liści i mączniaka przy nadmiernej wilgoci i zagęszczeniu. Wrażliwa na suszę mrozową zimą.
Pielęgnacja: co i kiedy
- Podlewanie
Umiarkowane, regularne. Pierwsze 2–3 lata po posadzeniu 1–2 razy w tygodniu, głęboko. Lubi podwyższoną wilgotność. Późną jesienią obfite podlanie przed mrozami – zimozielone liście tracą wodę także zimą.
- Cięcie
Główne cięcie po kwitnieniu (czerwiec), korekta do końca sierpnia. Tnij sekatorem, nie nożycami elektrycznymi – przepołowione liście brzydko brązowieją. Wąski pokrój sprawia, że wymaga mniej cięć bocznych niż rozłożyste odmiany.
- Nawożenie
Wiosną i wczesnym latem nawóz do roślin zimozielonych. Po lipcu odstaw azot – pędy muszą zdrewnieć przed zimą. Jesienią pomocny nawóz potasowy poprawiający odporność na mróz.
- Pielęgnacja ogólna
Wiosna (kwiecień–maj) to czas, w którym roślina budzi się do życia – i moment na pierwszą porządną kontrolę po zimie. Przejrzyj krzew i wytnij ewentualne pędy, które przemarzły lub przesuszyły się od mroźnych wiatrów; laurowiśnia świetnie się regeneruje, więc nawet po trudniejszej zimie szybko nadrobi straty. Wtedy też podaj pierwszą dawkę nawozu do roślin zimozielonych, który da jej paliwo na cały sezon wzrostu, a glebę wokół przykryj warstwą kory. Ściółkowanie to drobna czynność o dużym znaczeniu – utrzymuje wilgoć, ogranicza chwasty i chroni płytkie korzenie przed przegrzaniem. W czerwcu, zaraz po przekwitnięciu, przychodzi pora na główne cięcie formujące. To najlepszy moment, żeby nadać żywopłotowi czysty kształt – roślina zdążyła już zakwitnąć, a do końca sezonu ma mnóstwo czasu, by wypuścić nowe, zdrowe przyrosty. Pamiętaj, żeby ciąć sekatorem, nie nożycami elektrycznymi: duże liście przepołowione ostrzem brzydko brązowieją na brzegach. Latem laurowiśnia jest mało wymagająca, ale w czasie upałów i suszy warto ją wesprzeć obfitym podlewaniem – lepiej rzadziej, a głęboko, niż codziennie po trochu. Jeśli zauważysz, że gdzieś żywopłot stracił równą linię, do końca sierpnia możesz wykonać delikatną korektę cięcia. Później już go nie tnij – nowe pędy muszą zdążyć zdrewnieć przed zimą. Wrzesień to przyjemny bonus tej odmiany: 'Herbergii' często kwitnie po raz drugi. To czas, żeby po prostu cieszyć się widokiem – odpuść sobie wtedy intensywne cięcie, by nie pozbawić się tego jesiennego pokazu. Jesienią (październik–listopad) przygotuj roślinę do zimy. Zamiast azotu podaj nawóz potasowy, który wzmacnia tkanki i wyraźnie poprawia odporność na mróz. Tuż przed nadejściem przymrozków obficie podlej krzew – zimozielone liście tracą wodę także zimą, a dobrze nawodniona roślina znosi mróz znacznie lepiej. Na koniec uzupełnij ściółkę, która ochroni korzenie przed przemarznięciem. Zimą, zwłaszcza w pierwszych dwóch–trzech latach po posadzeniu, miej oko na prognozę. Przy zapowiadanych silnych mrozach i wysuszających wiatrach okryj młode rośliny agrowłókniną. To prosty zabieg, który daje im spokojnie się zakorzenić i przetrwać najtrudniejszy okres – a 'Herbergii' i tak należy do twardszych laurowiśni, więc z czasem poradzi sobie sama.
Opinie
Opinie klientów
Zobacz też
Cały katalog
Najczęstsze pytania
Każdą roślinę sprawdzamy i starannie pakujemy, żeby dotarła do Ciebie w idealnym stanie. Wysyłamy tylko pn–śr, żeby paczka nie utknęła w transporcie na weekend.